Wekelijks een nieuwe reflectie op de actualiteit

Blogs


Iedere week reflecteert één van onze collega's op de actualiteit:
  • De ontmoeting als leerlandschap

    Een reflectie op onderwijs en leiderschap als relationeel proces, waarin echte ontmoeting en wederkerigheid de beweging dragen. Niet het model, maar de mens die aarzelt, luistert en zichzelf inbrengt wekt leren en gezag dat blijft.

  • Stilte als politieke daad

    Een reflectie op stilte als actieve vorm van leiderschap en maatschappelijke interventie. In de leegte kan het weggedrukte resoneren waardoor onderstroom zichtbaar wordt en een andere beweging mogelijk wordt in teams, organisaties en publiek debat.

  • Wie zie jij niet meer?

    Een reflectie op hoe onzichtbaarheid in organisaties en samenleving spanning oproept en waarom rituelen en erkenning nodig zijn om iedereen weer een plek te geven.

  • Luisteren naar wat ons overstijgt

    Een reflectie op Pinksteren als uitnodiging om te luisteren naar het onzichtbare dat meedoet. Over hoe collectieve inspiratie ontstaat wanneer we controle loslaten en taal geven aan wat in het veld al aanwezig is.

  • De aarde als leidsvrouw

    Een reflectie op leiderschap dat verschuift van beheersen naar relateren met het grotere geheel. Geïnspireerd door Hellinger en Jung wordt zichtbaar hoe erkenning van ordening, cycli en wederkerigheid de basis legt voor bijdragen vanuit verantwoordelijkheid, voorbij compensatie.

  • Gezag dat raakt

    Een reflectie op gezag dat werkt wanneer het geworteld is in menselijkheid en verbinding met het grotere geheel. Over hoe representeren zonder masker vertrouwen herstelt wanneer instituties wankelen en waarom aanwezig blijven krachtiger is dan harder spreken.

  • Wie krijgt een plek?

    Een reflectie op de woningcrisis als systemische spiegel voor organisaties. Niet gezien worden leidt tot protest of verdwijnen en vraagt om leiders die ruimte maken voor echte plek en erkenning.

  • De schaduw van de alwetendheid

    Een reflectie op AI en onderwijs waarin niet weten, kwetsbaarheid en vertrouwen centraal staan met verwijzing naar Jungiaanse schaduw en de verschuiving van expertise naar relationele betekenisgeving.