Menselijkheid

  • De burgemeester en zijn zware tas

      Deze week vertelde Jack Mikkers, burgemeester van Den Bosch, aan de parlementaire enquêtecommissie corona hoe zwaar de avondklok destijds woog. De burgemeesters in het Veiligheidsberaad zagen de noodzaak, maar adviseerden met grote tegenzin. Mikkers zei dat je de samenleving voor een deel van de dag een soort gevangenis maakte. Later, na de rellen…

  • Het gelaat achter het dashboard

      Over leiderschap, schaamte en verbeelding in organisaties die de mens dreigen kwijt te raken      De organisatie die correct is, maar niet meer ziet Er is een moment waarop een organisatie ophoudt menselijk te zijn zonder dat iemand het zo bedoeld heeft. Niet door kwade wil. Niet door cynisme alleen. Eerder door…

  • Wat leiders van Mathieu van der Poel kunnen leren

      Over aretē, hybris, kleos, timē, homo ludens en professionele identiteit   In zijn artikel over Mathieu van der Poel gebruikt Peter Henk Steenhuis (Trouw weekend bijlage 5 april 2026) een klassieke bril om naar de moderne sportheld te kijken. Met begrippen als aretē (uitmuntendheid), hybris (overmoed), kleos (roem), timē (eer) en homo ludens…

  • Vrolijk pasen! – laat je raken door je angst…

       Geraakt worden heeft een prijs Er is een moment, vlak voor je iets werkelijk zegt – iets wat je meent -, waarop je merkt dat je aarzelt. Niet omdat je de woorden niet hebt. Maar omdat je weet: als ik dit zeg, kom ik dichterbij. Bij jou, en bij mezelf. En als ik…

  • Speel jij een rol of ben je het zelf?

      Professionele identiteit klinkt soms als een theoretisch begrip, iets dat thuishoort in een leergang of op een reflectiedag. In de dagelijkse praktijk van professionals en leidinggevenden is het echter een van de meest wezenlijke vragen: wie ben ik in mijn werk, waar sta ik voor, en hoe wil ik aanwezig zijn in mijn…

  • Het dashboard spreekt. Maar wie is er verantwoordelijk?

    Pim zette een AI-dashboard live. Het leek onschuldig, totdat niemand meer wist wie verantwoordelijk was als het systeem ernaast zat. Over hoe AI stilletjes de zwaartekracht van organisaties verschuift, en wat dat vraagt van mensen die leiden.

  • Schrijven met een machine in de kamer

    Ik schrijf met een machine in de kamer. Ze is snel, belezen en nooit moe. Maar ergens in het proces verschuift er iets. De tekst wordt gladder. En ik word stiller. Dit essay gaat over dat moment van verschuiving, wat het vraagt en wat het kost.

  • AI tussen snelheid en wijsheid: de menselijke maat als harde randvoorwaarde

      AI tussen snelheid en wijsheid: de menselijke maat als harde randvoorwaarde. Kunstmatige intelligentie versnelt processen en vergroot onze mogelijkheden, maar zonder duidelijke grenzen schuift efficiëntie al snel over wijsheid heen. De vraag is niet wat kan, maar wat moet en wenselijk is. Wie de menselijke maat centraal zet, ontwerpt en gebruikt AI op…

  • Luisteren naar wat ons overstijgt

    Een reflectie op Pinksteren als uitnodiging om te luisteren naar het onzichtbare dat meedoet. Over hoe collectieve inspiratie ontstaat wanneer we controle loslaten en taal geven aan wat in het veld al aanwezig is.

  • De schaduw van de alwetendheid

    Een reflectie op AI en onderwijs waarin niet weten, kwetsbaarheid en vertrouwen centraal staan met verwijzing naar Jungiaanse schaduw en de verschuiving van expertise naar relationele betekenisgeving.