
•
Ze presenteren een akkoord zónder rekensom die optelt tot 76. In plaats daarvan kiezen drie gezichten voor een leerreis in het volle licht: telkens opnieuw meerderheden vinden, met tegenstanders als tijdelijke bondgenoten. Dat is politiek als topsport én als ontwikkeltraject. De vraag is niet alleen of het lukt, maar wat het van hun…
•
Soms is het meest alarmerende niet wat er gebeurt, maar hoe snel het gewoon wordt. Hoe groter de schending, hoe kleiner onze woorden. We praten over dreiging alsof het een meningsverschil is, over geweld alsof het strategische een zet is en over ontregeling alsof het bij het seizoen hoort. Dat is geen domheid.…
•
Frustratie wijst op verlangen naar wat klopt. Deze reflectie onderzoekt hoe leiders vaagheid in afspraken en doelen kunnen vervangen door bewuste positionering en verantwoordelijkheid, zodat vertrouwen en beweging terugkeren in organisaties en publiek debat.
•
Een reflectie bij Sint Maarten over geven en ontvangen in organisaties. Zonder strategie en zonder ruil-logica ontstaat verbinding die vertrouwen wekt en beweging brengt in complexe samenwerkingen.
•
A reflection on leadership that does not steer for more, but for rooted enough. From a systemic and psychodynamic perspective, it reveals how place, recognition and inner trust form the basis for choices that work for people and the whole.
•
Een reflectie op hoe de ziel in werk zichtbaar wordt, waar verlangen en verwarring samenkomen. Niet ambitie, maar betekenis fungeert als kompas, waardoor aanwezigheid verandert en leiderschap menselijker en waarachtiger wordt.
•
Een reflectie op onderwijs en leiderschap als relationeel proces, waarin echte ontmoeting en wederkerigheid de beweging dragen. Niet het model, maar de mens die aarzelt, luistert en zichzelf inbrengt wekt leren en gezag dat blijft.
•
Een reflectie op stilte als actieve vorm van leiderschap en maatschappelijke interventie. In de leegte kan het weggedrukte resoneren waardoor onderstroom zichtbaar wordt en een andere beweging mogelijk wordt in teams, organisaties en publiek debat.
•
Een reflectie op hoe onzichtbaarheid in organisaties en samenleving spanning oproept en waarom rituelen en erkenning nodig zijn om iedereen weer een plek te geven.
•
Een reflectie op Pinksteren als uitnodiging om te luisteren naar het onzichtbare dat meedoet. Over hoe collectieve inspiratie ontstaat wanneer we controle loslaten en taal geven aan wat in het veld al aanwezig is.